همش فکر میکنم یه آدم بیخود وبی ارزشم

خیلیم خستم

هیچ کارم روبرنامه ونظم پیش نمیره

خدائیش دیگه بریدم

نمیدونم باید چی کارکنم

نگرانی درسام که داره منو بیچاره میکنه

بنده خیلی خوبیم نیستم وشرمنده خدام

روم نمیشه ازش کمک بخوام

خدا کنه خودش بهم نظری بکنه

یکی که رئیسم واسه همیشه از ادارمون رفت ومن موندم یه عالمه مسئولیت

چون خدائیش رئیس خوبی بود

بااین که خیلی تو کار گاهی وقتا بهم سخت میگرفت ولی مثل یه استاد بود برام

وخیلی تو کارش وارد بود ولی حیف رفت

بعدش یکی از دوستای خیلی نزدیکم همین چن روز پیش عمرشو داد بخدا

اصلا باور کردنش برام سخته

چون همیشه میدیمش وتو ذهنم هم نمیومد این ادم بخواد بمیرهولی خوب

حیف که رفت

کاریشم نمیشه کرد

احساس میکنم خیلی تنهام وکارائی که باید انجام بدم خیلی زیادن

نمیدونم باید چیکارکنم

کسیم نیست که بتونم ازش کمک بگیرم

از این طرف درسامم زیاد شدن

خدا به دادم برسه بتونم این ترم پاسشون کنم

همچو شبگرد غزلخون سوی میخانه شدم

بخدا این دله من پر ازغمه

تموم دنیا برام جهنمه

هرچه گویم من از این سوز دلم

ای خدا بازم کمه بازم کمه

چی بگم باکی بگم

عقده دلمو پیش کی خالی کنم

دلمو باچه زبون به این واون حالی کنم

خیلی دلم گرفته این ازکارای اداره -خیلی خسته شدم

هر طرفو بخوام جم کنم دارم کم میارم

دلم گرفته آسمون نمیتونم گریه کنم

شکنجه میشم ازخودم نمیتونم گریه کنم

دلم گرفته آسمون

ازخودتم خسته ترم

 توروزگار بی کسی یه عمره که دربدرم

دلم گرفته اسمون یه شب منو حوصله کن

منو چه از این ر وزگار یه خورده کمتر گله کن

منو به بازی میگیرن عقربه های ساعتم

اهای زمین یه لحظه تو نفس نزن

نچرخ تا اروم بگیره یه ادم شکسته تن

سهم دلم فانوس شد

گفتي که د رخوابم ببين

روياي من کابوس شد

گفتي که دلتنگم بمان

تا ديده را دريا کني

هرگز فراموشم نکن

شايد مرا پيدا کني

از ياد من غافل شدي

عشق تو در من زنده بود

فکر دوباره ديدنت

صبر و قرار از من ربود

رفتي که برگردي، دلم

در انتظارت پير شد

گفتي که مي آيي، ولي

مثل هميشه دير شد!

چرا دلتنگ توام نمیدانم

ولی روزی بسویم بازخواهی گشت میدانم

ولی آن روز بس دیر است

تن عشق عزیزت درخاک زنجیر است

احساس کنار گذاشته شدن ونادیده گرفته شدن بدجوری داره آزارم میده

وفکر میکنم به درد هیچ کاری نمیخورم

نمیدونم چرا ولی دارم احساس میکنم که یه موجود اضافی وبی ارزشم

وهیچ توانائی ندارم

این داره بدجور از امروز صبح اذیتم میکنه

فک میکنم رئیسم داره یه مقدار تبعیض بین من وهمکارای دیگم میزاره

واین فکر که به توانائی های من ارزش نمیزاره

یا این که منو باور وقبول نداره ناراحتم میکنه

نمیدونم چرا اینقد نظرش واسم مهمه

ولی دوست دارم همیشه بهترین ها باشم

وحتی بهترین ها مال من باشن

وشاید این خودخواهیه

نمیدونم

به هرحال امروز خیلی دلم گرفته

ولی آخرش چی؟

همون بهتر که رفتی ونموندی

تا منم بهونه ای واسه بودن داشته باشم

وانتظار

خودت خوب میدونستی که اینقد غرور دارم که التماست نکنم

واینقدر احساس دارم که میشه عاشقت بمونم

ولی رفتی

ومن هم واسه رفتنت سیاه نپوشیدم

حتی شب زنده داری هم نکردم

رفتنی که برگشت نداشته باشه

دیگه فکر کردن نمیخواد

همون بهتر که رفتی وتنها موندم

خودم وخودم وافکار وایده ای خودم